Gözlem / İlim / Şahitlik
AHLÂK-I HASENE erleri, takdir, takdis ve tahkir bilincine ulaşmış kişiler arasından çıkarlar. Bu üç önemli kavramın yerli yerine oturması ve bunun gereğini ifa etmek onlar için ehem mühim meselesidir.
Kurucu metin hayatın her alanında kurucudur. İnsanlığa ipuçları sunar. Hedefler koyar. Dil, tarih, düşünce, kozmoloji, astronomi, anatomi ve yaşamın diğer her safhasını alakadar eden âyetlere odaklanmalısın ki, ilim münafıklarının yalanlarından canını kurtarabilesin.
Madem ölüm aylarına girdik, birinin ölmesini bekleyeceğine seni engelleyen hırslarından, duygularından başlasana. Kendi Azrail’in olsana. Tek tek yakala, kes başını küçük prens.
İlim ve hikmetin cemedilmiş membaı olan Nebi’lerin Kur’an-ı Kerim’de sunulan hayatlarına odaklanıp tahliller yapmalısın.
İnsanın nefsi çok garip; hep bir alternatif buluyor. Her şeyi bilen ve haklı görünen tarafta olmayı seçen kudretli bir yanı var.
Hasılı güzel ahlak yolunun mümtaz bir tilmizi olmak istiyorsan mutlak ve mukayyed bilincine erişmekten başka çaren yoktur. Peygamberlerin vahye karşı tutumlarını dikkatle incelemen bile bunu idrak etmen için yeterlidir.
Demek ki sen gemiyi yüzdürmek istemiyorsun, gemiyi yüzdüren kaptan gibi gözükmek istiyorsun. Anlayacağın, şov peşindesin.
AHLÂK-I HASENE erleri, neye uyacakları konusunda zihni berraklaşmış insanlar arasından çıkarlar.
Onlar her daim netlikten yanadırlar.
İnanın çok yorucu işler. İşin tuhafı, bu geçici hayatı fazla önemseyip helak ediyorlar kendilerini. Çoğu insan kutsal metinlerdeki helak olan kavimleri okurken mit gibi, ütopya tadında okuyor. Ve sadece motamot ismi geçen kişileri ve mekânları direkt ilişkilendirerek algılıyor. Aslında muhakeme yapamıyor; “Bunun benimle ne alakası var?” sorusunu soramıyor
AHLÂK-I HASENE erleri, cehalet ergenliğinden manevi erginliğe geçebilenler arasından çıkarlar. Doğru yolu izleme bakımından aklını kullanmakla elde edilen bir olgunluktur.
Madem ölüm aylarına girdik, birinin ölmesini bekleyeceğine seni engelleyen hırslarından, duygularından başlasana. Kendi Azrail’in olsana. Tek tek yakala, kes başını küçük prens.
İnsanın nefsi çok garip; hep bir alternatif buluyor. Her şeyi bilen ve haklı görünen tarafta olmayı seçen kudretli bir yanı var.
Demek ki sen gemiyi yüzdürmek istemiyorsun, gemiyi yüzdüren kaptan gibi gözükmek istiyorsun. Anlayacağın, şov peşindesin.
İnanın çok yorucu işler. İşin tuhafı, bu geçici hayatı fazla önemseyip helak ediyorlar kendilerini. Çoğu insan kutsal metinlerdeki helak olan kavimleri okurken mit gibi, ütopya tadında okuyor. Ve sadece motamot ismi geçen kişileri ve mekânları direkt ilişkilendirerek algılıyor. Aslında muhakeme yapamıyor; “Bunun benimle ne alakası var?” sorusunu soramıyor
Hepimiz, zaman zaman haklı olduğumuza inanmak isteriz. Eğri oturup doğru konuşalım. Belki de bu şekilde düşünerek kendimizi benliğimizin bütünlüğünü korumak, kararlarımızın doğruluğunu ispat etmek ve çevremiz üzerindeki etkimizi artırmak açısından güvenceye alırız.
Köşelerim vardı, hareketimi sınırlayan sivri köşeler… Herhangi bir istikamet bana yorucu göründüğünden, yönelmekle uğraşmaz; sabit durmayı tercih ederdim. Böylesi daha zahmetsiz ve keyifliydi.
AHLÂK-I HASENE erleri, takdir, takdis ve tahkir bilincine ulaşmış kişiler arasından çıkarlar. Bu üç önemli kavramın yerli yerine oturması ve bunun gereğini ifa etmek onlar için ehem mühim meselesidir.
Kurucu metin hayatın her alanında kurucudur. İnsanlığa ipuçları sunar. Hedefler koyar. Dil, tarih, düşünce, kozmoloji, astronomi, anatomi ve yaşamın diğer her safhasını alakadar eden âyetlere odaklanmalısın ki, ilim münafıklarının yalanlarından canını kurtarabilesin.
İlim ve hikmetin cemedilmiş membaı olan Nebi’lerin Kur’an-ı Kerim’de sunulan hayatlarına odaklanıp tahliller yapmalısın.
Hasılı güzel ahlak yolunun mümtaz bir tilmizi olmak istiyorsan mutlak ve mukayyed bilincine erişmekten başka çaren yoktur. Peygamberlerin vahye karşı tutumlarını dikkatle incelemen bile bunu idrak etmen için yeterlidir.
AHLÂK-I HASENE erleri, neye uyacakları konusunda zihni berraklaşmış insanlar arasından çıkarlar.
Onlar her daim netlikten yanadırlar.
AHLÂK-I HASENE erleri, cehalet ergenliğinden manevi erginliğe geçebilenler arasından çıkarlar. Doğru yolu izleme bakımından aklını kullanmakla elde edilen bir olgunluktur.
Kendilik bilincine göre “Merkezlenmek”, bireyin kendi iç dünyasına, düşüncelerine, duygularına ve deneyimlerine odaklanarak, kendini anlama ve eylemlerini doğruya sevk etme sürecidir.
Önce insan aldandı. Öyle ki aldananlar çoğunlukla aldandığının farkına bile varamadı
Dünyada gördüğümüz farklılıklar arasında kıyas yaparak nimetlerin ve güzelliklerin bilincine varabilmemiz için Allah her şeyi zıddı ile var etmiştir.
“Emanet güven kaybedildiği zaman, yani işler ehli olmayan liyakatsizlere verildiği zaman kıyameti bekle.”
Kur’an-ı Kerim’de ve hadis-i şeriflerde, işlerin ehli olana yani layık olduğu kimselere verilmesi emrediliyor.
Kendi benlik ve zanları insanı hırs, kıskançlık gibi ifrat hallere sebebiyet verir. Göklerden gelen etkiler nefsi yönümüzü etkileyen önemli enerji frekanslar içerir ve bu bedenlerimizde şaşkınlık, pişmanlık, hırs, hevesi arttırır. Bizi sui zanlara, istemediğimiz sonuçlara maruz bırakır.
