Kartal hazretleri de sonuçta Tanrı olmadığına göre onun da hayatı istediği gibi, mükemmel gitmez. O da çuvallar; olur o kadar. Ben de kartal olsam “şartlar yaver gitmedi” derim. Ne diyeceksin; “formdan düştüm” diyecek hâlim yok ya.

Konuşmak iletişim demektir. Bir başka ifadeyle beyandır. Bildirişimdir. Diğer varlıklarla sessiz iletişim şeklinde cereyan ederken insanlarla sözeldir. Kelimelerle yapılır.

Öyle bir deryadır ki bu;  Ömrünü gaflet üzere yaşayan dahi içine gark olduğunda,  Büyük bir hayranlıkla, hem de tam oracıkta  Kendini şükür secdesinde buluverir.

İnsan, yaptıklarının bir karşılığı olsun ister. Görmek, görülmek, işitilmek, fark edilmek; mükâfatlandırılmak, onore edilmek… Varlığı kanıtlansın ister. Ve bunun üzerinden bir “emeklilik ikramiyesiyle” güzel bir yer satın alıp ömür boyu orada yaşamak hayali, her canlının arzusudur.

AHLÂK-I HASENE erleri, takdir, takdis ve tahkir bilincine ulaşmış kişiler arasından çıkarlar. Bu üç önemli kavramın yerli yerine oturması ve bunun gereğini ifa etmek onlar için ehem mühim meselesidir.

Kurucu metin hayatın her alanında kurucudur. İnsanlığa ipuçları sunar. Hedefler koyar. Dil, tarih, düşünce, kozmoloji, astronomi, anatomi ve yaşamın diğer her safhasını alakadar eden âyetlere odaklanmalısın ki, ilim münafıklarının yalanlarından canını kurtarabilesin.

Madem ölüm aylarına girdik, birinin ölmesini bekleyeceğine seni engelleyen hırslarından, duygularından başlasana. Kendi Azrail’in olsana. Tek tek yakala, kes başını küçük prens.

İlim ve hikmetin cemedilmiş membaı olan Nebi’lerin Kur’an-ı Kerim’de sunulan hayatlarına odaklanıp tahliller yapmalısın.

İnsanın nefsi çok garip; hep bir alternatif buluyor. Her şeyi bilen ve haklı görünen tarafta olmayı seçen kudretli bir yanı var.

Hasılı güzel ahlak yolunun mümtaz bir tilmizi olmak istiyorsan mutlak ve mukayyed bilincine erişmekten başka çaren yoktur. Peygamberlerin vahye karşı tutumlarını dikkatle incelemen bile bunu idrak etmen için yeterlidir.